Techniki leczenia niepłodności

Technika polega na podaniu do jamy macicy specjalnie przygotowanego nasienia męża. Procedura ta ma na celu: - selekcję plemników o prawidłowej budowie i ruchu - usunięcie bakterii, nieruchomych plemników - pobudzenie kapacytacji - oddzielenie plemników od płynu nasiennego Głównymi wskazaniami do inseminacji domacicznej są: - czynnik szyjkowy w niepłodności - obniżone parametry nasienia - czasami niepłodność idiopatyczna (niewiadomego pochodzenia)

Inseminacja nasienia dawcy - bank nasienia

Czasami u pacjentów nie można znaleźć żadnych plemników w ejakulacie oraz w materiale pobranym podczas punkcji jądra i najądrza. Oznacza to niemożliwość zajścia w ciążę podczas naturalnego współżycia jak i w wyniku innych technik rozrodu wspomaganego. Odkrycie i udoskonalenie technik kriokonserwacji nasienia umożliwiło zajście w ciążę partnerkom niepłodnych mężczyzn, dzięki zastosowaniu mrożonego nasienia dawcy. W wielu badaniach na przestrzeni lat udowodniono, że nasienie może być przechowywane w niskich temperaturach przez długi okres czasu. Dawcę dobiera się na podstawie cech genetycznych i fenotypowych najbardziej odpowiadających przyszłym rodzicom (grupa krwi, kolor oczu, włosów, wzrost, budowa ciała). Dawcy są to młodzi, zdrowi mężczyźni, dokładnie przebadani pod względem psychicznym, genetycznym.

Nasienie dawcy zostaje użyte do inseminacji dopiero po okresie karencji, wykonaniu badań wirusologicznych i mikrobiologicznych. Dane dawcy jak i biorców nasienia pozostają tajemnicą tak jak i sam fakt korzystania z banku przez daną parę. Bank nasienia jest również szansą dla mężczyzn, którzy chcieliby posiadać potomstwo po zastosowaniu leczenia przeciwnowotworowego (radioterapii, chemioterapii). Przed rozpoczęciem terapii mężczyzna może zdeponować nasienie do banku gdzie w odpowiednich warunkach może ono być przechowywane aż do zakończenia leczenia i chwili kiedy zdecyduje się na uzyskanie własnego potomstwa.

Mikroiniekcja plemnika do jaja - I.C.S.I.

Zabieg ten jest uzupełnieniem zapłodnienia pozaustrojowego. Stosuje się go między innymi w przypadku: - nieprawidłowości nasienia - braku zapłodnienia w klasycznym in vitro - ejakulacji wstecznej (zarzucanie nasienia do pęcherza). Metoda ta wprowadzona w 1992 roku umożliwia uzyskanie ciąży nawet w przypadku pojedynczych plemników w nasieniu (norma to dziesiątki milionów). ICSI pozwala na \""ominięcie\"" niektórych etapów fizjologicznych do których zdolne są tylko plemniki zdrowego mężczyzny. Praktycznie wyrównuje to szansę na posiadanie potomstwa mężczyzn zdrowych i uważanych wcześniej za niepłodnych. Przebieg I.C.S.I. W części etapów procedury są takie same jak przy klasycznym zapłodnieniu pozaustrojowym (I.V.F.): Stymulacja owulacji - pobranie komórek jajowych - etap laboartoryjny mikroiniekcji Etap laboratoryjny mikroiniekcji W laboratorium odnajduje się komórki jajowe w płynie pęcherzykowym.

Za pomocą enzymu hialuronidazy i pipet o dokładnie ustalonych średnicach rozprasza się komórki warstwy ziarnistej pęcherzyków Graaf\'a, aby umożliwić wykonanie mikroiniekcji. W tym czasie mąż oddaje nasienie, które następnie jest odpowiednio przygotowywane przez płukanie, wirowanie. Za pomocą mikromanipulatora i cieniutkiej pipety iniekcyjnej (7.m) chwyta się najlepszy morfologicznie plemnik, łamie mu się witkę i wprowadza do pipety. Następnie ten właśnie plemnik jest podawany do środka uprzednio przygotowanej komórki jajowej. Dwa dni po mikroiniekcji powstaje kilkublastomerowy zarodek, który podawany jest do macicy. Przeniesienie embrionu do jamy macicy (embriotransfer - ET) Po około 48 godzinach po punkcji otrzymane embriony są podawane do macicy za pomocą cienkiej elastycznej sondy. Ryzyko związane z mikroiniekcją plemnika do jaja - istnieje pewne ryzyko przeniesienia niepłodności męskiej pochodzenia genetycznego (związanej z chromosomem Y). Pozostałe ryzyko jest identyczne jak w przypadku klasycznego zapłodnienia pozaustrojowego: - hiperstymulacja jajnikowa - problemy naczyniowe i zakaźne związane z punkcją - ciąża pozamaciczna, ciąża mnoga

Mikrochirurgiczna aspiracja plemników z najądrza

Technika ta pozwala na uzyskanie potomstwa u mężczyzn z azoospermią, u podstaw której leży niedrożność lub brak nasieniowodów. W krótkim znieczuleniu ogólnym pobiera się plemniki z najądrza. Po odpowiednim ich przygotowaniu dalsze postępowanie nie różni się zdecydowanie od mikroiniekcji plemnika do jaja tzn: stymulacji owulacji, pobrania komórek jajowych, iniekcji plemnika do komórki jajowej, hodowli zarodków, transferu embrionów i ich zamrożenia.

Mikroiniekcja plemnika do jaja po aspiracji plemników lub jądra ICSI - TESE (Testicular Sperm Extraction)  

Metoda ta pozwala na uzyskanie potomstwa u mężczyzn z azoospermią spowodowaną nieprawidłową funkcją kanalików jądrowych. W krótkim znieczuleniu ogólnym pobieramy tkankę jądra, z której izolujemy pojedyncze plemniki. Dalsze postępowanie nie różni się od mikroiniekcji plemnika do jaja tzn: stymulacji owulacji, pobrania komórek jajowych, iniekcji plemnika do komórki jajowej, hodowli zarodków, transferu embrionów i ich zamrożenia. na podstawie: www.narodziny.spsk1.pl"