Różnice między cukrzycą typu 1, a typu 2

Najczęściej spotykana jest cukrzyca typu 2. Polega ona na tym, że organizm ma zmniejszoną wrażliwość tkanek na insulinę – tak zwana insulinooporność. Stan ten wymaga produkcji nadmiernej ilości insuliny, co powoduje, że przekroczona zostaje zdolność wydzielnicze trzustki.  W efekcie dochodzi do zaprzestania wydzielania insuliny. Natomiast cukrzyca typu 1 to pierwotne, niedostateczne wydzielanie insuliny, przy jednoczesnym zachowaniu normalnej wrażliwości tkanek na ten hormon.

Typ 1 – brak insuliny w organizmie
Cukrzyca typu 1  jest wywoływana brakiem insuliny wynikającym z uszkodzenia komórek beta wysp Langerhansa trzustki. Na ten typ chorują najczęściej dzieci i osoby młode, choć zdarza się, że rozpoznaje się go u osób po 80. roku życia.

Jeśli Twoje dziecko jest chore na cukrzycę pokaż mu filmiki edukacyjne, w których lew Lenny tłumaczy na czym polega ta choroba.

Leczenie cukrzycy typu 1 polega na stałym podawaniu insuliny. Może się to odbywać za pomocą tak zwanego pena lub pompy insulinowej. Podając insulinę penem musisz za każdym razem robić sobie zastrzyk. Natomiast używając pompy insulinowej ograniczasz to do jednego wkucia na trzy dni. Pompa insulinowa ma jeszcze kilka zalet, na przykład pomaga w ustabilizowaniu choroby. Każde z tych rozwiązań ma swoje wady i zalety, jednak ostateczna decyzja w dużym stopniu zależy od lekarza.

Należy pamiętać, że stan zdrowia osób z tą postacią cukrzycy jest uzależniony od zewnętrznego podawania insuliny. Dlatego bardzo ważne jest, aby być pod stałą kontrolą lekarza i konsultować z nim każdą zmianę dawki insuliny.

Przeczytaj więcej na temat cukrzycy u dzieci.

Typu 2 – choroba osób otyłych
Typu 2 cukrzycy jest najczęściej spotykany. Chory ma zaburzone działanie i wydzielanie insuliny, przy czym dominującą rolę może odgrywać jedna lub druga nieprawidłowość.
Zazwyczaj w początkowej fazie choroby insulina jest wydzielana w większej ilości. Jest to jednak ilość niewystarczająca przy zwiększonych, poprzez insulinooporność, potrzeb organizmu. Po pewnym czasie jej wydzielanie spada wskutek zniszczenia nadmiernie obciążonych komórek β wysepek Langerhansa.

W leczeniu tego typu cukrzycy stosuje się zazwyczaj dietę, mającą na celu redukcje masy ciała. O  tym jak wybierać produkty mając cukrzycę możesz przeczytać, na przykład na stronie Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków. Chorym zaleca się również aktywność fizyczną, a także stosowanie doustnych leków przeciwcukrzycowych. Zdarza się również, że u niektórych osób chorych na cukrzycę typu 1 po pewnym czasie konieczna jest insulinoterapia.

Cukrzyca typu 2 występuje najczęściej u osób starszych, z otyłością lub innymi zaburzeniami metabolicznymi. Otyłość, zwłaszcza nadmiar tkanki tłuszczowej w okolicy brzusznej, powoduje odporność na insulinę.

Bez względu na to, czy chorujesz na cukrzyce typu 1 czy 2 objawy są podobne. Jeżeli więc zauważysz u siebie lub kogoś z Twoich bliskich nadmierną senność, częste oddanie moczu, wydzielanie dużej ilości potu, a także tak zwany wilczy głód (duży apetyt z ciągłym poczuciem nienajedzenia) zgłoś się do lekarza i poproś o skierowanie na badanie krwi.