Biegunka

Biegunka najczęściej pojawia się nagle, trwa kilka dni i znika. Trudno wówczas znaleźć jej przyczynę, nie można również stwierdzić, że dziecko jest chore. Biegunka może jednak utrzymywać się przez wiele dni lub tygodni i negatywnie wpłynąć na stan zdrowia dziecka.

W takich przypadkach konieczna jest konsultacja z lekarzem. Biegunkę można stwierdzić, gdy dziecko kilkakrotnie w ciągu dnia oddaje wodnisty lub rzadki stolec. Stolec wodnisty można rozpoznać po tym, że na pieluszce tworzy się wokół niego szeroka, wilgotna obwódka. W kale można znaleźć nie do końca strawione części pokarmu (przede wszystkim resztki warzyw i owoców).

W przypadku ostrej biegunki zakaźnej w kale obecne są śluz lub krew. Biegunce towarzyszą często bóle brzucha lub gorączka. Samodzielne leczenie biegunki jest zalecane jedynie u starszych dzieci w przypadku lekkich dolegliwości. Przyczyny biegunki dziecięcej mogą być różne.

- Zapalenie żołądka i jelit wywołane infekcją bakteryjną lub wirusową.
- Objaw towarzyszący wielu chorobom, przebiegającym z gorączką (patrz: gorączka u dzieci).
- Ząbkowanie, w czasie którego u niektórych dzieci może wystąpić kilkudniowa biegunka.
- Nietolerancja mleka krowiego, przy czym może ona dotyczyć zarówno zawartego w mleku białka, jak i cukru (laktozy).
- Nietolerancja innych pokarmów (np. truskawek, ryb morskich, produktów zawierających skrobię).
- Nietolerancja glutenu, czyli białka znajdującego się w niektórych zbożach, np. w pszenicy, jęczmieniu lub owsie (biegunka przewlekła lub nawracająca).
- Mukowiscydoza: rzadka dziedziczna choroba, w której dochodzi do zakłócenia procesu wytwarzania śluzu, a niekiedy do choroby trzustki. Następstwem są m.in. zaburzenia trawienia i biegunka przewlekła lub nawracająca.
- Nieprawidłowe wykształcenie jelita grubego (tzw. megacolon). W chorobie tej biegunka występuje na przemian z zaparciem ze względu na niewłaściwą perystaltykę (ruchy robaczkowe) tego odcinka jelita.

Jeśli biegunka jest bardzo nasilona lub utrzymuje się przez dłuższy okres czasu np. kilka dni, pojawia się niebezpieczeństwo odwodnienia organizmu, zwłaszcza u niemowląt. Gdy biegunce towarzyszą wymioty, a dziecko nie jest w stanie przyjąć wystarczającej ilości napojów również dochodzi do odwodnienia. Dziecko staje się coraz bardziej apatyczne (jest nienaturalnie śpiące). Konieczne staje się skierowanie do szpitala.

Co należy robić:
- W przypadku biegunki u małych dzieci dopilnuj, aby dziecko otrzymywało wystarczającą ilość napojów.
- W razie wystąpienia biegunki u niemowlęcia nie rezygnuj z karmienia piersią. Niemowlętom, które nie są karmione piersią oraz małym dzieciom można zrobić 8-godzinną przerwę w karmieniu, aby uspokoić pracę jelit. W tym czasie należy podawać dziecku jedynie herbatę. Po tej przerwie podaj mu lekki, odżywczy posiłek (np. papkę ryżową, rozdrobnioną marchewkę, zupę z marchewki, mus jabłkowy).
- Leki należy stosować bardzo umiarkowanie. Zwłaszcza w przypadku małych dzieci zalecana jest wcześniejsza konsultacja z lekarzem, gdyż nie wszystkie leki przeciwbiegunkowe można stosować u małych dzieci.

W momencie, gdy:
- zaczną występować objawy odwodnienia (pogorszenie ogólnego stanu zdrowia dziecka, osłabienie);
- jeśli niemowlę przez wiele godzin ma wymioty, biegunkę i jednocześnie nie przyjmuje napojów;
- jeśli biegunce towarzyszy wysoka gorączka;
- gdy kał zawiera śluz lub krew;
- jeśli dziecko nie je i nie pije;
- jeśli silna biegunka u dziecka nie ustępuje w ciągu 1-2 dni należy udać się do lekarza.