Pierwszy dzień wiosny

Pierwszy dzień wiosny to topienie Marzanny. W dawnych czasach topienie Marzanny związany był z odwiecznym rytmem wegetacyjnym. Było to wyrażenie radość z nadchodzącej wiosny, która oznaczała odrodzenie się przyrody, a także zapowiadała przyszłe plony.

Marzanna, czyli symbol zimy to słomiana kukła o kobiecej postaci, ubrana w białe płócienne szaty, przystrojona koralami i wstążkami. Na Śląsku odziewano ją w paradny strój weselny, na głowę wkładano wianek. Marzannę obnoszono po wszystkich domach we wsi, po czym zdzierano z niej ubranie i rozrzucano je po polach. Następnie topiono ją w rzece, stawie, jeziorze lub po prostu w większej kałuży. Bywało, że kukłę podpalano i płonącą wrzucano do wody.

Marzannę wyprowadzano ze wsi jedna drogą, drugą zaś wprowadzano tzw. maik -ozdobione wstążkami, koralikami, kwiatami i wstążkami zielone gałęzie symbolizujące wiosnę. W kolejnych stuleciach obrzęd ten nabierał coraz bardziej zabawowego charakteru.

Dziś topienie Marzanny jest przede wszystkim zabawą dzieci i młodzieży, odbywającą się 21 marca. Świętuje się wówczas dzień wiosny i... wagarowicza.