Dziecko najczęściej kłamie, gdy odczuwa strach przed czymś, nie ma zaufania lub, gdy jest nadmiernie kontrolowane przez rodziców. W takiej sytuacji możemy być pewni, że maluch ma jakiś problem. Dla małego dziecka życia w fikcyjnym świecie to coś normalnego. Już czytanie bajek pobudza wyobraźnię malca tak, że jest mu ciężko odróżnić fikcję od rzeczywistości.
Jeśli Twojemu maluchowi zdarza się, że od czasu do czasu skłamie to zwróć uwagę na to, czy ma
dobry kontakt ze swoimi rówieśnikami. Jeśli tak to znaczy, że wszystko jest w porządku. Natomiast, gdy zdarzy się tak, że dziecko żyje w otoczeniu wymyślonych przyjaciół i nie traktuje tego jako zabawę to zastanów się czy spędza on w ciekawy sposób każdy dzień. Gdy dzieci są wychowywane w bardzo rygorystyczny sposób wymyślają sobie przyjaciół, którzy razem z nim będą przez to przechodzić. Taka sytuacja nie powinna być karana, lecz odebrana jako sygnał, że maluchowi jest źle.
W przypadku dzieci starszych jest co całkiem inna sytuacja. Takie dzieci kłamią po to, by oszukać. Z pewnością każdy z nas miał niezręczną sytuację, w której jedynym najlepszym wyjściem było minięcie się z prawdą. Jeśli przyłapiemy dziecko właśnie na takim kłamstwie to wytłumaczmy my, że to nie najlepsze wyjście z sytuacji, ale także pokażmy, że rozumiemy jego intencje.
Najwięcej sytuacji w, których
dziecko kłamie zdarza się
w wieku szkolnym. W tym okresie czasami zdarza się, że zamiast dobrych stopni dziecko dostanie jedynkę. W takie sytuacji dziecko odczuwa strach i tym samym kłamie, by rodzice nie byli na niego źli. W takiej sytuacji zastanówmy się dlaczego naszemu maluchowi niezbyt dobrze idzie w szkole, a także zadeklarujmy mu swoją pomoc.
Pamiętaj także, by wytłumaczyć dziecku, że
kłamstwo jest złe i „ma krótkie nogi”. Rozmawiaj z dzieckiem o jego problemach i staraj się go zrozumieć, wtedy będzie szansa, że kłamstwa znikną. Krzyk i kary zastąp szczerą rozmową. Udowodnij swojemu dziecku, że jeśli powie Ci o złej ocenie to go nie ukarzesz. Pamiętaj by uzbroić się w cierpliwość. Nie od razu uporasz się ze strachem, który pcha Twoje dziecko do kłamstwa.
Autor: Małgorzata Florków
Komentarze 2
nie ze złej woli, same nie rozumieją do końca tego mechanizmu, nie ma dla nich jednoznacznej granicy między światem rzeczywistym a tym zmyślonym. To raczej fantazjowanie niż kłamanie.
Tak maluchy jeszcze nie rozumieją,że jak skłamią to potem mogą być poważne tego konsekwencje..