Miś Hubert - recenzja

Zobacz co trzeba zrobić, aby wygrać grę Miś Hubert.

Osobiście sceptycznie podchodzę do tego typu zabawek. Z doświadczenia wiem już, że najlepsze są najprostsze zabawki, a czasami wręcz rzeczy nie będące nimi. Grę postanowiłam najpierw wypróbować sama (lubię wiedzieć co daje dziecku). W piątkowy wieczór wraz z moim partnerem rozłożyliśmy matę, zainstalowaliśmy grę... i skakaliśmy prawie do północy (gra przeznaczona jest dla dzieci od lat 3).

Po wieczorze skakania wiedzieliśmy już, że z czystym sumieniem możemy dać grę dziecku. W sobotę podarowaliśmy ją pięcioletniemu synkowi znajomego. Mały na początku podszedł do gry z bardzo dużym dystansem. Nieśmiało, delikatnie chodził po macie cały czas trzymając ojca za rękę. Z czasem jednak zdobywał coraz więcej śmiałości, poznawał zasady gry, co poskutkowało tym, że na końcu nie można było zdjąć go z maty. Radośnie skakał po niej wygrywając w kolejnych zawodach (grał w Podwórkową Olimpiadę).

Jego roześmiana buzia mówiła sama za siebie i za grę, która potrafi wciągnąć całą rodzinę. Bo Miś Hubert to gra interaktywna, wymagająca od dziecka ruchu, sprytu, zwinności i szybkości. Zadania, które Miś Hubert stawia przed dziećmi dostosowane są do wieku zarówno trzylatków jak i dzieci w pierwszych klasach szkoły podstawowej. Dzięki możliwości wyboru poziomu trudności gry nie znudzi się ona szybko i pozwoli na zabawę również starszym dzieciom.

Przeczytaj o wpływie gier komputerowych na rozwój dziecka.

Obecnie na rynku dostępne są trzy gry z Misiem Hubertem. Jest to Podwórkowa Olimpiada, Zimowe Harce i Wakacyjna Wyspa. W każdej z nich dzieci mogą wybrać misia, którym będą się poruszać, usłyszą dokładne instrukcje wykonania kolejnego zadania i przeżyją wiele przygód.

Gry można kupić w komplecie z matą (w cenie 119,90 zł) lub samą (w cenie 39,90 zł). Jednak na początku warto zainwestować w zestaw z matą, ponieważ to właśnie ona sprawia, że gra jest ciekawa.
Atutem gry jest to, że można podłączyć ją do dwóch mat. Dzięki temu bawić może się dwoje dzieci i rywalizować ze sobą w poszczególnych konkurencjach.

W tych wszystkich superlatywach, uśmiechach dzieci i dobrej zabawie jest jeden mały defekt gry – muzyka. W czasie wszystkich zadań w kółko przewija się jeden motyw muzyczny. Na początku jest on prawie niezauważalny, jednak po kilku godzinach robi się denerwujący. Rodzice, którzy mają zabawki z melodyjkami z pewnością wiedzą co mam na myśli.

Ogólnie rzecz biorąc gra jest ciekawa i atrakcyjna. Po reakcjach dzieci widać, że jest dostosowana do ich potrzeb. Nie zawiera elementów przemocy, jest prosta w obsłudze, a duży wybór planasz sprawia, że nie nudzi się szybko.

Podsumowując.
Plusy to:
- ciekawa forma gry
- możliwość grania na dwie maty
- dobra grafika
- brak przemocy

Minusy to:
- brak możliwość zmiany podkładu muzycznego